Karel, Willem en Monster

 

Wij vangen katten op die dringend een ander thuis nodig hebben. Zo kregen wij onze poes Monster en enige tijd later een tweetal katers, Karel en Willem. Dat ging na enige gewenning redelijk goed onderling totdat in het voorjaar territoriumgevechten uitbraken met buurkatten en Karel zich zeer agressief ging gedragen naar de toch al angstig aangelegde Monster. Uiteindelijk joeg Karel Monster het huis uit en het terrein af, waardoor we wekenlang Monster nauwelijks zagen en niet meer konden verzorgen.

 

We hebben Yvonne gevraagd om ons te helpen weer rust te krijgen in huis. Met volle inzet, geduld en veel kennis en kunde heeft Yvonne ons gesteund tijdens een voor ons moeilijke tijd. Ze gaf ons onder meer veel tips om het gedrag van Karel te beïnvloeden wanneer hij agressief gedrag vertoonde richting de andere katten. Ondanks alle inspanningen bleek er toch te weinig verbetering in het gedrag van Karel en hebben we voor hem een nieuw thuis moeten zoeken.

 

Monster bleek intussen echt niet meer met andere katten in huis te kunnen leven dus ook niet met Willem. Zo moesten we noodgedwongen in korte tijd opnieuw afscheid nemen van een dierbare kat. De keuze viel daarbij op Willem omdat hij als zeer sociale kat het gemakkelijkst te herplaatsen was. Gelukkig is voor beide katers een uitstekend thuis gevonden en is Monster al snel weer helemaal thuis en op haar gemak.

 

We hebben nu niet alleen rust in huis terug maar ook onze gemoedsrust omdat al onze katten nu helemaal happy zijn. Geen idee hoe we dat hadden moeten bereiken zonder Yvonne.

 

Yvonne, bedankt voor al je adviezen en mentale ondersteuning!

 

Gion & Wilma

Dave

 

Eén van onze poezen heeft een sproei probleem. Om deze reden hebben we een poos geleden contact opgenomen met Yvonne. Samen zijn we een traject gestart. Nu we een paar maanden verder zijn kunnen we de conclusie trekken dat het aantal keer sproeien in huis drastisch verminderd is. Hier zijn we Yvonne erg dankbaar voor. Hopelijk wordt het aantal in de aankomende periode nog verder verlaagd, maar met deze vooruitgang zijn we al erg tevreden!

 

Mariëlle en Jurgen

Mickey en Mouse

 

Ik ben bij Yvonne terecht gekomen voor problemen met in huis plassen voor mijn 2 bengaal broertjes. Yvonne is thuis geweest en heeft hij enorm geholpen met meer inzicht te geven in kattengedrag. Ik heb zoveel geleerd. Telefonisch en via de app kon en kan ik nog steeds bij haar terecht met mijn vragen. Problemen zijn hier zeer complex en met golfbewegingen gaat het hier goed en slecht. De relatie tussen de 2 broers is verbeterd, maar de triggerpoint van de stress waardoor er 1 een chronische blaasontsteking heeft, lijkt niet goed te achterhalen. Mogelijk zal een herplaatsing nodig zijn. Dit is eerder door Yvonne aangegeven. Ik probeer, met steun van haar, nog alles eruit te halen om dit te voorkomen. Maar vooral het feit dat ze altijd klaarstaat met advies vind ik heel fijn.

 

Anita van Schouwenburg

Suzie

 

Een half jaar geleden kregen wij een getraumatiseerd zwerfhondje in huis. Dit was een tijdje zwaar voor ons maar voor onze poes was het helemaal heftig. Ze wilde niet meer van de bovenverdieping af komen. Omdat we na anderhalve maand nog geen verbetering zagen hebben we Yvonne ingeschakeld. Zij heeft ons geleerd hoe we met geduld en met oog voor haar stressniveau de poes naar beneden konden krijgen, alles op haar eigen tempo. Na het huisbezoek hebben we heel regelmatig telefonisch contact met Yvonne gehad zodat ze ons kon coachen. Nu kunnen hond en poes samen beneden zijn en begint

de poes zich steeds vrijer door het huis te bewegen. Ze is nog maar een klein stapje verwijderd van het moment waarop ze weer naar buiten mag (in het begin met onze steun omdat ze haar territorium weer moet veroveren heeft Yvonne ons uitgelegd) en dan heeft ze haar normale leven weer terug. Ik denk niet dat ons dit was gelukt zonder de hulp van Yvonne. Als we nog een keer een grote verandering in huis meemaken vragen we van te voren hulp aan haar, het maakt heel veel verschil

zowel voor ons als voor de poes en de hond.

 

groetjes Joyce en Frans

Cleo

 

De introductie van de 5 jaar oude poes Cleo in ons huishouden verliep de eerste week voorspoedig, echter na de eerste week kwam de kink in de kabel. Cleo joeg de andere 2 aanwezige katten in het huis voortdurend op, met als gevolg dat hun leefgebied niet groter was dan hoog in de krabpaal of op het aanrecht. Na de observatie van Yvonne door middel van filmpjes en een huisbezoek kregen we goede tips. Het leek even iets rustiger te worden, maar daarna sloeg de vlam weer in de pan.

 

Dankzij de raad van Yvonne hebben we zelf kunnen besluiten om Cleo een huisje zonder andere katten te gunnen waar ze 100% zichzelf kon zijn. Ook in deze moeilijke beslissing zijn we naar volle tevredenheid bijgestaan door Yvonne. Toen we later besloten het opnieuw te proberen met een 3e heeft haar raad goed geholpen en deze kitten is volledig opgenomen in de groep. Cleo gelukkig en de sfeer in huis weer zoals hij zijn moet. Eind goed al goed!

 

Yvonne bedankt voor je tips en het bijstaan van ons bij de moeilijke besluiten die we hebben moeten nemen!

 

Thijs

Elza, Apollo

 

Yvonne kwam bij ons en had meteen een leuk contact met onze beide katten(de kat waarvoor zij gevraagd was kan zich snel terugtrekken voor mensen). Zij neemt uitgebreid de tijd voor het consult en geeft aandacht aan een breed scala waar poezen/katten mee te maken hebben.

Ook de nazorg vonden we goed. Meerdere malen hadden we telefonisch contact en konden met alle vragen terecht en kregen nuttige adviezen.

Wij vroegen Yvonne omdat onze kater vaak onzindelijk werd/blaasontsteking had en het afgelopen half jaar heeft hij deze problemen niet meer gehad.

 

Alle goeds verder met jou en je werk,

 

Hartelijke groet van

Elza, Apollo

Robert-Jan en Margaret

 

 

Bram

 

Mijn kater Bram had na overlijden van mijn vrouw een zindelijkheidsprobleem en veel last van stress. Nadat de dierenarts geen medische oorzaak kon vaststellen

had ik de hoop gevestigd op een gedragstherapeut, want afscheid nemen van hem was voor mij geen optie.

Yvonne heeft na een grondige inventarisatie een plan opgesteld, dat de problemen binnen redelijke tijd heeft doen laten verdwijnen.

Een consult op locatie en enige nazorg  bleken afdoende te zijn.

Yvonne bedankt voor je professionele hulp.

 

JV, Kaatsheuvel

 

 

Castor & Cloë

 

Een maand of 5 waren ze, Castor & Cloë, toen ze met ons mee naar huis mochten. Ze zaten bij een opvanggezin van het dierenasiel, want ze kwamen uit het wild en konden niet bij de andere katten in het asiel geplaatst worden. Een beter opvanggezin konden Castor en Cloë zich niet wensen, want ze zaten bij Yvonne in huis! Het waren dikke maatjes, speelden samen, verzorgden elkaar en daarom ook de wens van het dierenasiel om ze samen bij een gezin te plaatsen. Castor was énorm schuw, dit kwam door zijn niet zo gelukkige start in de natuur waar hij één van zijn pootjes is verloren. We weten niet waardoor, maar hij was enorm mensenschuw. Yvonne heeft ons hier heel goed in begeleid en vooral toen Castor 2 maanden van huis was en we hem gelukkig weer terug vonden. Dit avontuur heeft heel wat goeds opgeleverd, omdat Castor sindsdien is veranderd in een hele aanhankelijke kat, alleen was Cloë niet meer gewend om haar territorium te delen. Dit bracht veel stress met zich mee, bij beiden. Yvonne heeft ons geadviseerd hoe we die twee weer bij elkaar konden brengen. De kracht van Yvonne is dat ze heel waardevol is in haar adviezen bij problemen, maar ze deelde tussendoor ook zoveel waardevolle basisprincipes van hoe je met een kat om moet gaan. Daar hebben we ook zoveel aan gehad. Ik kan Yvonne van harte aanbevelen en niet alleen bij problemen, zeker ook wanneer je besluit om een kat als huisdier te nemen. Zowel voor jou als voor de kat is dit heel waardevol.

Judith Kaart.

Djim

 

In Jan.`17 kwam ik in contact met Yvonne, doorgestuurd door de dierenarts. Onze kater Djim, 9 maanden oud, vertoonde al 4 maanden agressief gedrag naar ons, met name naar mij. Hij viel ons aan in de benen en armen en liet niet meer los! Yvonne kwam bij ons thuis om Djim te observeren én ons natuurlijk, hoe wij ermee om gingen. Op haar advies gingen we anders met Djim om, bewust speeltijd inplannen en negatief gedrag negeren. Het werd minder maar het aanval-gedrag was nog niet over. Yvonne had ook geadviseerd om er een 2e katje bij te nemen maar dat wilden we in eerste instantie niet. Na een half jaar aan tobben hebben we toch voor een 2e katje van 6 maanden gekozen, uit het asiel, en na de gewenningsperiode, die Yvonne uitgebreid begeleide, is het helemaal goed gekomen! Tussen Djim en Morris gaat het goed en Djim valt niet meer aan. Wij zijn Yvonne erg dankbaar en zijn gelukkig met de beide katten!

 

Esther Harmeling

 

Courage

 

Yvonne schoot te hulp toen ik ’s nachts niet meer kon slapen vanwege onophoudelijk nachtelijk mauwen en op allerlei manieren aandacht vragen van mijn kater. Ik ben erg blij dat ik haar heb ingeschakeld. Het contact met Yvonne verliep erg soepel. Ze reageerde snel en wat ze zei is ook voor een leek begrijpelijk. Ze is deskundig en vraagt, na verkregen toestemming uiteraard, ook de benodigde informatie bij de dierenarts op om zeker te weten dat ze alle feiten heeft. Van het gegeven advies krijg je een overzichtelijk verslag, wat ook weer met de dierenarts gedeeld wordt. Yvonne is prettig in de omgang, rustig, vriendelijk en kan je goed geruststellen. Daarnaast geeft ze ook spontaan de nodige nazorg. Zelfs 3 maanden na haar bezoek nam ze nog contact op om te vragen hoe het ging en of ik nog vragen had. Ik kan haar zeker aanraden!

 

Hartelijk dank voor je hulp en mocht ik nog eens hulp nodig hebben, dan schakel ik je zeker weer in!

 

Groeten,

 

Marga Klaasen Bos

 

Meneer

 

Meneer heet de kater die op 6 jarige leeftijd bij mij kwam wonen. Hij kwam van mijn dochter, die hem als kitten uit een moederloos nest had gekregen, en hem in verband met haar allergie voor kattenharen niet langer  in huis kon hebben. Ik kende Meneer dus al wel, en wist ook dat ie nogal erg lichamelijk om aandacht kon vragen:  niet door lieve kopjes  te geven maar door soms pijnlijke aanvallen op blote benen.

Het eerste half jaar bij mij viel dat nog wel mee. Ik was toen vrij veel thuis, en hij kreeg dus mijn aandacht wel. Omdat  de “aanvallen op de benen” toch wel hinderlijk waren, en mij ook wat angstig maakten, heb ik Yvonne gevraagd om hulp. Zij is op huisbezoek geweest, en heeft me heel veel verteld over normaal gedrag van katten. Zij gaf tips over spelen, over voedingsspelletjes , en over hoe ik hem kon afleiden in als ie in de aanval-stemming was. Naast dit ongewenste gedrag was Meneer een leuke, pittige en inventieve kater, die erg kon genieten van spelletjes, een goede jager bleek (jammer voor muis en vogel, dat dan weer wel), en me altijd verwelkomde als ik thuiskwam.

Toen ik stopte met werken wegens pensioen en daardoor heel vaak niet thuis, want dagen- of wekenlang van huis was (de buurkinderen vonden het leuk om hem eten te geven, en verdienden daar een zakcentje mee – iedereen blij zou je zeggen), werd zijn aanvalsgedrag steeds hinderlijker. Hij kreeg duidelijk geen aandacht genoeg meer van mij, en dwong die dus af als ik wel thuis was. Yvonne heeft me nog bijna een half jaar bijgestaan met raad en daad, ze heeft Bach-druppels gegeven om hem in een gelijkmatiger humeur te brengen, maar het mocht niet baten: Meneer en ik zaten in een vicieuze cirkel, hij steeds agressiever, ik steeds meer gespannen want angstig voor zijn steeds heftiger aanvallen. Omdat ik ervoor koos om mijn uithuizige leven niet op te geven, heb ik uiteindelijk besloten afstand te doen van Meneer. Ik heb hem naar het dierenasiel gebracht, en daar is na twee maanden een nieuw baasje voor hem gevonden. Yvonne heeft me ook in die tijd nog mentaal ondersteund: ik vond het namelijk ondanks alles ook verdrietig om mijn katten-episode zo te moeten afsluiten.

 

Corinne Collette

Browny

 

Vanaf kitten was ze geen huiselijke omstandigheden gewend.

Is bij ons gekomen toen ze 4 maanden oud was in 2004

Heeft een lange periode moeten wennen aan huiselijke geluiden.

De gevoeligheid voor onverwachte geluiden, een beetje stress is altijd gebleven.

 

Een paar maanden geleden van de één op andere dag,durfde Browny, opeens de trap niet

meer af. Via een krantenbericht, ben ik bij Yvonne terecht gekomen, die haar studie

afrondde aan de Tinley –academie. Na het uitwisselen van veel informatie, is Yvonne bij ons geweest.

In gesprek met ons, is Yvonne tot de conclusie gekomen dat Browny in een stress moment van de trap is gegleden of iets dergelijks. Dit past heel erg op hoe ze op situaties reageert. Op advies van Yvonne ben ik met rustgevende medicatie begonnen. Halve manen vloerbedekking op onze gladde houten trap gedaan. En met spelen, iedere keer een stapje verder naar de trap, vervolgens belonen met wat lekkers. Binnen twee dagen kwam ze zelf weer naar beneden. Medicatie afgebouwd en gebruik nu alleen nog valeriaan druppels die rustgevend werken. Door Yvonne, ben ik Browny beter gaan begrijpen. Het is goed om te zien, hoe ze in het geheel veel meer tot rust is gekomen. Dank je wel Yvonne voor het goede advies en contact, als er weer iets is, weet ik je te vinden.

 

Tinie Groen

Van Annet Bergeijk

 

Naast twee volwassenen en twee kinderen wonen er in ons huis oa. ook twee poezen. Apart van elkaar erg lief en leuk, maar samen ... niet gezellig, verdroegen elkaar steeds minder goed.

 

Een korte terugblik:

Enkele jaren geleden is Grijs met zijn zus bij ons komen wonen. Grijs is opgegroeid als flessekitten en omdat zijn toenmalige baasje meer ging werken was ze zo lief om voor haar twee poezen een nieuwe baas te zoeken. Broer en zus hadden t prima naar hun zin in de Brabantse polder. Totdat na een jaar zus ernstig ziek bleek te zijn en niet meer te redden was. Een verdrietige Grijs bleef achter. Wij meenden er goed aan te doen een nieuwe vriendin voor Grijs te zoeken. Om een lang verhaal kort te maken: Grijs kon zich niet in ons idee vinden. Voor Zwart (potentiele vriendin) volgde een tijd van tolereren en accepteren. Zwart was echter wel erg op haar nieuwe personeel gesteld, wij op haar en zie hier het dilemma. Grijs ging steeds meer op oorlogspad. Zwart werd de underdog. En onze hond was druk met de poezen uitelkaar te jagen bij conflicten. Tijd voor actie!! En zo kwam Yvonne op ons poezenpad. Yvonne heeft erg veel tijd genomen om de poezen en onze situatie te leren kennen, filmpjes en omschrijvingen van gedrag werd de eerste huiswerk opdracht. Heel boeiend om zo samen de situatie te analyseren. Yvonne heeft mij veel geleerd dreigende situaties voor conflicten tussen onze poezen te herkennen. Deze zijn deels te vermijden, deels te vervangen door positieve ervaringen. Juist doordat we nu zelf de positieve momenten kunnen benadrukken, merken we dat er aanzienlijk minder vechtpartijen zijn. Na een aantal bezoeken en telefonische contactmomenten heeft Yvonne als afronding de hele situatie met tips op papier gezet. Fijn om nog eens na te lezen.

 

Ik kan Yvonne zeker bij u aanbevelen:

Een luisterend oor en veel poezengedragskennis!

Yvonne nogmaals namens Zwart, Grijs en hun personeel: Hartelijk dank!

 

Van Nancy SchouwDiesel, Phantom en Woosy.

 

Wij hadden nog 2 katers van de oude garde.

Ongeveer 3 jaar geleden hebben wij een kater (Diesel) van +/- 1 jaar uit het asiel gehaald en een maand later hebben wij nog een kater (Phantom) van +/- 1 jaar uit het asiel gehaald. Deze 2 waren gelijk dikke maatjes.

Toen de 2 katers van de oude garde gestorven waren en ik gewend was om een kat of 5 te hebben(ik werk vanuit huis) gingen we weer een kater (Woosy) van +/- 3 jaar uit het asiel halen.

Dit ging 1 week goed, toen begon de ellende: sproeien, plassen buiten de bak, vechten enz. eerst vooral Phantom en Woosy en later Diesel en Woosy.(Phantom heeft z'n eigen erbij neergelegd en vindt het allemaal oke, Diesel heeft er nog steeds wel wat moeite mee)

Van de dierenarts had Woosy al medicijnen gekregen om (heel)

 rustig te worden en heeft ze mij in contact gebracht met Yvonne. Na een vragenformulier te hebben ingevuld, kwam Yvonne bij ons thuis om te kijken wat we eraan konden doen. Met veel praten en uitleggen waarom katten zo doen, was het tijd voor actie. Woosy andere medicijnen (wel rust, maar minder "schadelijk" ) die we ook aan Diesel en Phantom gingen geven, andere kattenbakvulling, op andere plaatsen weggezet, de kap aan de bovenkant open, snoepjes, stress vermijden ( geen grote veranderingen in huis zoals meubels verplaatsen ) en veel op tijd en uur te doen (eten, spelen enz) gaat het nu steeds een beetje beter. Er is weleens een ongelukje, maar nu weten we de oorzaak en ruimen het op. Maar bovenal zijn het de liefste katers van de wereld voor ons, al willen ze niet met z'n drieën op de foto.

 

Nancy Schouw

Edelsmid

Hank

 

gelukkig zijn er spelende katten